Ruimtelijke omgeving van jeugdverblijfcentrum: Duin & Zee en het Fort Napoleon
 
Duin en Zee heeft enerzijds een gebouwencomplex en anderzijds een attractieve buitenomgeving door haar ligging midden in de duinen en vlak bij zee en strand. Bij het uitvoeren van de omgevingswerken lag de nadruk op de symbiose tussen jeugd en groen, met als doel natuurherstel en het behouden van open ruimte voor spelende kinderen.

Aansluitend wordt het Fort Napoleon bezocht. In 1995 werd de eerst fase van de restauratie uitgevoerd onder leiding van ingenieur Wim Van der Schueren. De tweede fase werd begeleid door de architecten Govaert en Vanhoutte.

 1. Duin en Zee

Duin en Zee heeft enerzijds een gebouwencomplex en anderzijds een attractieve buitenomgeving door haar ligging midden in de duinen en vlak bij zee en strand. Door de jaren heen raakte het terrein een beetje verwaarloosd en er waren enkele functies geïnstalleerd die niet echt pasten binnen het kader van de natuurlijke omgeving.
Bij het uitvoeren van de omgevingswerken lag de nadruk op de symbiose tussen jeugd en groen, met als doel natuurherstel en het behouden van open ruimte voor spelende kinderen. Duin en Zee heeft vele gebruikers: de speelpleinwerking, de educatieve dienst Horizon Educatief, het jeugdverblijfcentrum, de vele huurders van de verschillende zalen en de inwoners van Oostende en Bredene. Samen met al deze gebruikers en omwonenden werd een concreet plan uitgetekend voor de aanpak van de site.

De omgevingswerken aan de site worden in verschillende fasen uitgevoerd. Fase I en II werden uitgevoerd. Eind maart gaf het College groen licht voor de opstart van de participatieronde voor fase III, die de rest van het terrein behelst.

De omgevingswerken die gebeurd zijn aan Duin en Zee zijn een voorbeeldproject met aandacht voor verschillende aspecten van duurzame ontwikkeling. Participatie van alle gebruikers en betrokken administraties bij het uittekenen en uitvoeren van de inrichtingsplannen, realiseren van een kwaliteitsvolle metamorfose van de verloederde site waarbij de relatie met de duinen hersteld wordt, planning op lange termijn om de site verder aan te pakken en aandacht voor verhoging van de natuurwaarde op de site.

2. Fort Napoleon

Aansluitend wordt het Fort Napoleon bezocht. In 1995 werd de eerst fase van de restauratie uitgevoerd onder leiding van ir Wim Van der Schueren. De tweede fase werd begeleid door de architecten Govaert en Vanhoutte.

De architectuur van het fort is zowel mathematisch als functioneel te noemen. De opbouw rond de meetkundige figuur van een vijfhoek creëert zowel een pragmatisch als een poëtisch geheel. Dit werd oorspronkelijk bijkomend versterkt door de landschappelijke inpassing van het fort in de duinen: glacis genaamd. Het betrof een licht glooiende helling die de vijand finaal confronteerde met de diepte van de droge gracht. Er werd gekozen voor een sequentiële benadering van het fort.

De toegang tot het circuit verloopt over een tentoonstellingsruimte die afsluitbaar is met pivoterende cortonstalenvlakken die tot op de aanzethoogte van het gewelf reiken. Visueel lopen de gewelven onbelemmerd door en blijft de ruimtelijke continuïteit van de open gaanderij gerespecteerd. Conferentieruimte Ter hoogte van de bar wordt het concentrische vijfhoekige circuitpatroon doorbroken: een transparante uitbouw met patio, geschikt als multifunctionele ruimte, die plaats biedt aan 80 personen. Dit volume zweeft boven een opengewerkte caponnière en maakt de verbinding met de toren.

Dit hedendaags volume symboliseert op abstracte wijze de nieuwe functie die het fort moet vervullen: namelijk openheid naar toekomstige maatschappelijke ontwikkelingen en initiatieven.  De eigenzinnige ruimte met het trapje op het einde van het circuit wordt in latere fase voorzien van een werk van Daniël Dewaele. Deze installatie past op treffende wijze zowel architectonisch als historisch in de context van het fort en laat voldoende ruimte tot reflectie.