“Duurzaam” is niet enkel een toegevoegde waarde
Ik heb nogal ‘een boon’ voor het Natuur- en Milieucentrum De Bourgoyen van evr- Architecten. Kortweg omdat het er aangenaam vertoeven is, ook erbuiten. Eén troef wil ik aanhalen : “duurzaam” is niet enkel een toegevoegde waarde, dit toont het gebouw aan. Als principe brengt het een architectuur voort waar eenvoud en complexiteit elkaar vinden. En dit dankzij de minimale ecologische voetafdruk. Daarbij heeft het gebouw een vanzelfsprekendheid: het staat er alsof het er al jaren heeft gestaan.
Het koppel “Architectuur en Meerwaarde” lokt een discussie uit over beide termen. Meerwaarde betekent een surplus, een extra, het uitstijgen boven de standaard van het normale bouwen. Wil dit dan zeggen dat het architectuur degradeert tot een secundair en exclusief toevoegsel? Mij lijkt architectuur net een ínclusieve discipline, waar meesterschap en naïviteit, anonimiteit en heldendom, alledaagsheid en zottigheid, de man met de pet en met de vlinderdas, elkaar vinden.
Architectuur creëert leefruimte in de letterlijke zin. Het dient de openbare ruimte van liefst een helder gebaar. Een belangrijke meerwaarde vind ik hoe een bouwsel, van crematorium, kanaalsluis tot veldweg, door de tijd gaat, meegaat, veroudert, verandert, achter blijft, zich aanpast, van bewoners of bestemming verandert, overwoekerd wordt, verdwijnt, plaats maakt, herrijst. De meerwaarde ligt grotendeels in de beleving, al of niet door de ontwerper bedacht of bedoeld.
Peter Vermeersch is muzikant, bezieler van Flath Earth Society en studeerde architectuur.
Terug
